اشاره صحيم مورتي مر به رابطه صنعت بيمه و نياز به پيوند كوه نوردي با اين صنعت جزو نقاط ضعف اين ورزش در كشورهاي مختلف دنيا از جمله ايران به شمار مي آيد. امر مهمي كه در صورت تحقق آن مي تواند موجبات بهره مندي هر دو صنعت را فراهم آورد (صنعت بيمه و صنعت ورزش، كه در اينجا روي صحبت ما با ورزش پر خطر كوه نوردي است).
همچنين بوندينگ دبير هيئت رئيسه فدراسيون جهاني درآمد بالاي همكاري ميان شركتهاي بيمه و ان جي اوهاي مرتبط با فدراسيون جهاني را جزو منابع مالي اين سازمان عنوان نموده و گفت:" بر اساس گزارش كميته مالي سال گذشته بيشترين درآمدها از بخش بيمه به دست آمد، به اين شكل كه بيمه كوهنوردان در سراسر جهان از آن كساني بود كه تحت عنوان ان‌ جي او هايي فعاليت مي كردند كه طرف قرارداد با ما بودند و به اين شكل درآمد شايان ذكري را نصيب ما كردند".
اين مسئله نشان دهنده توجه بالاي سازمانهاي مرتبط با اين ورزش، در زمينه بيمه است. مسئله مهمي كه با بي توجهي متوليان ورزش كوه نوردي طي چندسال اخير و البته سهل انگاري اغلب شركتهاي توريستي (چه در تورهاي داخلي و يا تورهاي خروجي) و حتي هيئتها، گروهها و باشگاهها مشكلات زيادي را براي حادثه ديدگان در كوه نوردي رقم زده.
به طوريكه ايشان تنها به بيمه فدراسيون پزشكي ورزشي كفايت مي كنند، كه البته پوشش مالي بسيار كمي دارد.
سال گذشته در جلسه اي كه به همين منظور با مديركل شركت بيمه ايران برگزار نموديم (كه البته بدليل ضعفهاي ما و ترس آنها بي نتيجه ماند) ايشان از نبود آمار دقيق و صحيح حوادث كوهستان و هزينه بالاي اين حوادث براي شركت هاي بيمه گله مند بودند، به شكلي كه عنوان داشتند قرارگيري حوادث ناشي از بيماريهاي ارتفاع در صنعت بيمه ايران به عنوان حادثه تلقي نمي شود و بدليل آمار بالاي اين دست حوادث شركتهاي بيمه از ثبت آن در تعهدات خود اجتناب مي ورزند. ايشان همچنين به پرونده مفتوح كوه نوردي اشاره نمود كه حدود 2 سال قبل بر اثر بيماري ارتفاع (ادم ريوي) در كوه لنين جان باخته ولي بدليل عدم ثبت اين بيماري در ليست تعهداد دو طرف قرارداد اين شركت از پرداخت ديه به بازماندگان حادثه اجتناب مي ورزيد.
واقعيت اين است كه اغلب شركتهاي توريستي كه اقدام به برگزاري تورهاي كوه نوردي مي نمايند مشتريان خود را با بيمه حوادث شهري پوشش مي دهند و در صورت بروز حادثه در كوهستان مبلغي به اين افراد پرداخت نمي شود. تنها برخي شركتهاي بيمه عوامل منجر به حادثه نظير سقوط، برخورد سنگ، ..... و به ندرت بهمن را به عنوان حوادث عادي تلقي مي كنند و بيماريهاي ارتفاع جزو تعهدات ايشان به شمار نمي آيد.
ايجاد ارتباط ميان صنعت بيمه و كوه نوردي امري است حياتي كه در كشورهاي صاحب نام اين ورزش با مطالعه دقيق و برگزاري جلسات كارشناسي به نتايج مثبتي رسيده، حتي اين مسئله در كشورهاي كوهستاني آسياي ميانه همچون قرقيزستان، قزاقستان و تاجيكستان نيز حل شده و با ورود كوه نوردان مامورين بيمه با حضور در هتل تيمها و دريافت مبالغي اندك همه حوادث به انضمام حمل مجروح با بالگرد را پوشش مي دهند. در نپال و پاكستان نيز شركتهاي توريستي راهنمايان و باربران ارتفاع را تحت پوشش كامل قرار مي دهند، اما در كشور ما نبود مطالعه در صنعت بيمه و بي توجهي به اين امر توسط سازمانهاي مرتبط موجب وارد آمدن خساراتي جبران ناپذير به افراد گرديده و حتي گروهها و شركتهاي بيمه را از سودي بالا محروم ساخته. شايد بهتر باشد كميته پزشكي كوهستان فدراسيون كوه نوردي با مطالعه بيشتر در اين زمينه و ارتباط با شركتهاي بيمه بتواند اين معزل را رفع نمايد